Het regent vandaag, dus niet spelen op de speelplaats. Begrepen?
Het zal heel modderig zijn en als je uitglijdt, val je een gat in je hoofd.
Speel in het klaslokaal. - Goed.
En niet onder de bomen lopen.
Gisteren viel er één om en op het nieuws zagen we dat er een viaduct was ingestort.
Maar het regent toch niet meer? - Het kan altijd opnieuw beginnen.
Daar is-ie. Hé.
Hallo. Wacht even.
Hallo.
Weet je de specerijen nog? - Nee, tante. Ik ben denk ik iets vergeten.
Zie je wel. Ik rook het hierboven al.
Hier.
Bedankt, tante.
Een klein beetje is al genoeg. - Oké.
Met dit nieuwe recept zal het wel lukken.
Tante... - Je moet nu zeker lachen.
Dan geloof je me niet, maar je komt er nog wel achter.
Perfect.
Een hapje daarvan en hij bouwt een Taj Mahal voor je.
Dat is een graf, tante. - Alsof ik dat niet weet.
Haal maar op.
Geef maar, mevrouw. - Wacht. Hier.
Fernandes.
Dit is Shaikh. Shaikh, dit is meneer Fernandes.
Hij was boekhouder bij een klein bedrijf.
Hij neemt je taken over als jij weggaat. Hij heeft goede referenties.
Aangenaam. Meneer Shroff is zeer lovend over u.
Hij begint meteen, zodat jij hem kunt leren wat je met claims doet.
Succes.
Meneer Shroff zei dat u hier al ruim 35 jaar werkt.
Ja.
Uw collega's zullen u straks missen.
Hoe voelt dat, meneer?
Ik bedoel, u staat aan het begin van uw gouden jaren. Hoe voelt dat?
Fantastisch. - Fantastisch.
Kunnen we beginnen met het inwerken?
Natuurlijk.
Maar het is nu lunchtijd.
Kom terug om kwart voor vijf.
Kwart voor vijf, kwart voor vijf.
Geen probleem, dan kom ik terug.
Dank u wel, meneer.
Het recept voor de les van vandaag...
...is de allemansvriend: Paneer Do-Pyaza.
Tante.
Slaap je? - Wat is er?
De lunchbakjes zijn terug.
Nou, vertel op.
Ze zijn helemaal leeg. - Helemaal?
Ja, alsof ze zijn schoongelikt.
Wat had ik gezegd? En dit is pas het begin.
Tante, zet de muziek af. Rajeev is thuis. - Oké.
Wat fijn dat je zo vroeg bent.
Hoe was je lunch vandaag? - Goed.
Gewoon goed?
Ja, zoals altijd.
Je hebt de bakjes leeg teruggestuurd, dus ik dacht...
De bloemkool was erg lekker.
Echt lekker.
Hallo.
Ik ben net thuis.
Ik zat te wachten op je update.
Oké.
Was het zo zorgwekkend?
Tante...
Wat is er, meneer?
Volgende maand ga ik met pensioen. Vanaf dan hoef ik geen lunch meer.
Oké, meneer. Ik zal het noteren.
Eind van de maand kom ik afrekenen. - Goed, meneer. Dat is prima.
En... Wie heeft vandaag de lunch gemaakt?
Wij, meneer. Hoezo?
Het was erg lekker.
Wat? - Het was erg lekker.
Ga zo door, hè?
Wat had hij? - De bloemkool was een succes.
We maken het morgen weer. Dien dit maar op.
Dag, kinderen.
Meneer Fernandes, onze bal ging bij u naar binnen. Mogen we 'm terug?
Alstublieft?
Zie ik eruit als een bediende. - Nee.
Alstublieft, meneer Fernandes.
Als jullie hier weer spelen, jaag ik jullie de straat uit.
Alstublieft, meneer.
Toe. - We gaan aan de overkant spelen.
Meneer Fernandes, alstublieft. - Sorry.
Ila? Hoor je me?
Ila? - Ik ben er, tante.
Had jij me al eerder geroepen? - Ja.
Ik was ooms luier aan het verschonen.
Wat zei Rajeev?
Niets. - Wat?
De bakjes zijn bij een ander beland. - Wat?
Rajeev heeft ze niet gekregen, maar iemand anders. Die vond het lekker en at alles op.
Dat is vreemd. De bezorgers vergissen zich anders nooit.
Wat is er?
Goedemorgen. Hoe gaat het? - Goedemorgen.
Ik was er gisteren, maar u was al weg. - Je was te laat.
Ik was er om 16:45 uur. - Ik was er, maar je was te laat.
Geen punt, meneer.
Zijn dat claims?
Dit is de afdeling Claims.
Oké. Wanneer beginnen we met inwerken?
Binnenkort.
Echt, meneer? - Na de lunch.
Dan kom ik dan terug. - Doe dat.
Alles goed? - Ja.
Zult u er echt zijn?
Dank u wel.
Bedankt dat u de bakjes leeg heeft teruggestuurd.
Ik had het eten voor mijn man gemaakt.
Toen alles was opgegeten, verwachtte ik dat hij er iets over zou zeggen.
Een paar uur dacht ik dat liefde door de maag gaat.
In ruil voor die uurtjes, stuur ik Paneer.
M'n mans lievelingsgerecht.
Ila.
Tante, dat gedoe met dat briefje is vreemd. - Ila, je bent een dankjewel verschuldigd.
En als Rajeev het krijgt? - Dat is ook goed.
Hij at iemand anders z'n eten en merkte er niets van.
Laat het hem maar merken.
Zal ik nog iets schrijven?
Nee. Hou 't kort.
Tante.
Slaap je? - Wat is er gebeurd?
De bakjes zijn terugbezorgd.
Ze zijn weer leeg, maar er is een briefje.
Een reactie? - Ja.
Wat staat er? - Het is niet Rajeevs handschrift.
Lees voor.
'Beste Ila. Het eten was erg zout vandaag.'
Wat nog meer?
'Beste Ila. Het eten was erg zout vandaag.'
Wat? Geen dankjewel of namasté?
'Beste Ila. Het eten was erg zout vandaag.'
Wie denkt hij dat hij is? Hij eet alles op en gaat dan klagen.
Wacht even.
Hier, gebruik deze.
Nee, daar hou ik niet van.
Ik zeg de dabbawala dat hij de lunch verkeerd bezorgt.
Hij had je moeten bedanken.
Nee, dat soort dingen is niks voor mij. - Hoezo? Je kent hem toch niet?
Goedemiddag. Hoe gaat het?
Goed.
U zat niet aan uw bureau, dus ging ik hier kijken.
U was aan het lezen in de kantine en ik wilde u niet storen.
Uw lunchbakjes ruiken heerlijk. Ik kon het eten proeven zonder te eten.
Uw vrouw, meneer...
Die heeft vast magische handen.
Mijn vrouw is dood.
Oké.
Ila, de hoeveelheid zout was goed vandaag...
...maar er zaten wel een beetje veel pepers in.
Ik heb nog twee bananen gegeten. Die helpen het vuur in de mond te blussen.
Ze zijn vast ook goed voor de stoelgang.
Er zijn zo veel mensen die alleen twee bananen als lunch eten.
Ze zijn goedkoop en voedzaam.
Hallo.
Mijn man kwam gisteren laat thuis.
Hij zei niets.
Vanochtend ging hij naar z'n werk en m'n dochter naar school.
En ik begon te koken met tante Deshpande.
Ze is niet echt m'n tante, maar ze woont boven ons.
Haar man ligt al 15 jaar in coma.
Op een dag werd hij wakker en begon naar de fan te staren.
Sindsdien doet hij niets anders.
Overdag staart hij naar de fan en 's avonds valt hij in slaap.
's Morgens wordt hij wakker en gaat staren.
Zonder iets te zeggen. En dat duurt al 15 jaar.
Zelfs de artsen hebben de hoop opgegeven.
Het is een oud model fan van de 'Orient'. Hij staat altijd aan.
Tante denkt dat de fan hem in leven houdt.
Op een dag was er een stroomuitval.
De fan stopte en ooms hart vertraagde.
Gelukkig kwam de stroom weer op gang.
Daarna liet tante een generator plaatsen.
Oom Deshpande staart naar de fan. Mijn man naar z'n telefoon.
Alsof er niets anders is.
Misschien is dat ook zo.
Waarvoor leven we?
Mevrouw.
Ila, uw man heeft het vast heel druk. Het leven is erg druk tegenwoordig.
Er zijn te veel mensen en iedereen wil wat de ander heeft.
Vroeger kon je af en toen zitten in de trein...
...maar dat is nu moeilijk.
Als oom Deshpande nu wakker zou worden, zou hij het verschil zien...
...en weer naar z'n fan gaan staren.
Toen m'n vrouw stierf, kreeg ze een horizontaal graf.
Ik wilde laatst een graf voor mij kopen en kon alleen nog een verticaal graf kopen.
Ik heb m'n hele leven staand gereisd en nu moet ik ook staan als ik dood ben.
Waarom neem je niet nog een kind?
Soms kan een kind krijgen een huwelijk redden.
Rajeev?
Wat vind je hiervan? - Mooi.
Ben je het vergeten?
Dit droeg ik tijdens onze huwelijksreis.
Ik wilde het passen vandaag om te zien of ik het moest verstellen.
Maar kijk. Het past nog perfect.
Toch? - Ja.
Het zit zelfs wijd. - Ja, het staat mooi.
Na de huwelijksreis wisten we niet dat ik zwanger was van Yashvi.
Het duurde een tijdje voor we het doorhadden.
Twee maanden lang wisten we van niets.
We hadden toen niet veel.
Nietwaar?
Sinds haar komst lacht het geluk ons toe.
Nu is alles zo duur, dat geluk alleen niet genoeg is.
Waarom maak je elke dag bloemkool? Koop je het in grote hoeveelheden?
Rajeev.
Wat als Yashvi een broertje of zusje krijgt?
Jij had een broer.
En hij...
Maak niet elke dag bloemkool, daar word ik winderig van.
Autoriksja, bus, vliegtuig...
Alles komt vast te staan in Mumbai. Het staat hier al uren vast.
Ziet u dat gebouw? Die hoge toren?
Vanochtend sprong een vrouw met haar dochter ervan af.
Sprong ze met haar dochtertje? - Ja.
Hoe heette ze?
Hoe moet ik dat weten? Ik ben geen familie.
Ze had vast problemen thuis.
Kent u iemand in dat gebouw?
Is ze dood?
Hallo. Vanochtend ging m'n man naar z'n werk.
Goedemiddag. Hoe gaat het?
Ik ben bezig.
En het inwerken? - Het is nu lunchtijd.
Kom later terug.
Men zegt dat ik van u niets moet verwachten.
Mijn naam is Aslam Shaikh. Ik ben wees.
Ik heb mezelf deze naam gegeven.
Ik heb mezelf alles geleerd wat ik weet. En dit werk leer ik ook wel zelf. Bedankt.
Wacht.
Kom hier.
Ga naar mijn bureau. Daar liggen claims van de Ahmedabad-sector.
Reken ze uit en stuur ze naar de boekhouding.
Ga nu maar. - Dank u wel.
Ik ben zo terug.
Niet terugkomen. Je gaat aan de slag.
Ja, meneer. Dank u wel. - Oké.
Vanochtend ging m'n man naar z'n werk en Yashvi naar school.
Ik zette de radio aan. Het was het nieuws.
Toen m'n broer stierf, zei iedereen dat hij meer moed had moeten hebben.
'Wat dan nog als hij was gezakt?
Hij had meer moed moeten hebben.'
Wat zou die vrouw hebben gedacht?
Misschien had ze al haar juwelen afgedaan.
Armbanden, oorbellen...
...haar trouwketting...
Wat heeft haar dochter onderweg gevraagd?
Wat gaan we spelen?
Het was vast moeilijk om dat dak op te gaan.
Het vergt toch moed om te springen?
Beste Ila, je moet niet zo denken. Dingen zijn nooit zo erg als ze lijken.
Op een dag stond ik in de trein op weg naar m'n werk. Plotseling voelde ik iets.
Iemand raakte me aan. Daar beneden.
Ben je aan het lachen?
Ja, tante.
Ik dacht aan een grapje. - Vertel het dan.
Ik ben 't vergeten. - Vergeten?
Week elke nacht vijf amandelen in water en eet ze 's ochtends op.
Dat is goed tegen vergeten. - Zal ik doen.
Hoe gaat het, meneer?
Gaat u naar het station? - Ja.
Ik stap uit op Bombay Centraal.
Ik woon in de Dongri-wijk.
En u? - Ik woon in Bandra.
Mag ik u iets vragen?
Ga je gang.
De mensen op kantoor zeggen...
...dat u een keer op straat een kat schopte.
Hij kwam onder een bus en u liep gewoon door.
Is dat waar?
Eigenlijk was het een blinde man.
Hij vroeg de weg, ik duwde 'm opzij en hij kwam onder de bus.
Je kunt maar beter voorzichtig zijn.
Bedankt.
Mag ik een sigaret?
Ik betaal een andere keer.
U maakt toch een grapje?
Heeft u altijd in Bandra gewoond?
Ja, altijd.
Ik verhuis steeds.
Eerst woonde ik op Mohammad Ali Road, daarna in Dubai en daarna in Saudi-Arabië.
Ik reisde steeds heen en weer maar toen ontmoette ik Meherunissa...
...en ging ik nooit meer terug.
Ik snijd de groente alvast zodat ik ze thuis meteen in de pan kan doen.
Waar heb je geleerd om zo te snijden?
Ik heb in een hotel in Saudi-Arabië gewerkt.
In een hotel? - Ja, in de keuken...
...room service, schoonmaken, boekhouding...
Het is saai in Saudi-Arabië. Er valt niks te beleven.
Je bidt, werkt, bidt, werkt... En niets anders. Hier heb ik vrije tijd.
Nu kook ik en wacht op Meherunissa.
Zij komt 's avonds thuis.
We eten en maken een ommetje. - Heel goed.
Ik hou van haar. Wat er ook gebeurt.
Wat doet u 's avonds?
Ik kijk TV.
Soms.
U moet met me meekomen.
Waarheen? - Naar mijn huis.
Ik maak pasanda voor u.
Wat? - Pasanda.
Wat is dat? - Een speciaal lamsgerecht.
Je moet het vlees in stukjes snijden...
Is het een lamsgerecht? - Ja, meneer.
Het is mijn specialiteit. - Dan kom ik.
Kom nu. - Vandaag?
Alstublieft. - Nee, nee. Luister.
Ik heb thuis belangrijk werk te doen, maar de volgende keer ga ik mee.
De volgende keer? Belooft u dat?
Ik verwacht u. - De volgende keer kom ik.
Afgesproken. Tot ziens. - Dag.
Hallo. M'n man kwam gisteren laat thuis. Hij werd gebeld en ging weer naar z'n werk.
Yashvi viel in slaap.
Toen ik trouwde, nam ik spullen mee zonder dat m'n moeder het wist.
Tussen die spullen zat een oud dagboek met de recepten van m'n oma.
Waaronder eentje met lente-appels. Het is nu het seizoen.
U zult ze vast lekker vinden.
Heerlijk.
Hoe gaat het? Mag ik gaan zitten?
Ga zitten. - Dank u wel.
Hartelijk dank.
Toe, probeer het maar.
Zeker weten?
Wat is er?
Wie heeft dit gemaakt? - Hoezo?
Een restaurant vlak bij mijn huis.
Hoezo?
Het is heerlijk.
Echt heerlijk.
Kunt u ook voor mij de lunch bestellen? - Het sluit binnenkort.
Maar het eten is fantastisch. - Talent wordt niet gewaardeerd in dit land.
U heeft gelijk. Talent telt niet in dit land.
Je moet magische handen hebben. Iedereen kan koken, maar je hebt ook magie nodig.
Beste Ila, je oma's recept was erg lekker.
Zelfs lekkerder dan aubergines, m'n lievelingsgroenten.
Ik vond gisteren ook iets van vroeger.
Ik vond banden van TV-programma's die m'n vrouw altijd keek.
Je was vast nog een kind toen ze op TV waren.
M'n vrouw vond ze geweldig. Ik weet niet waarom ik ze wilde zien.
Ik heb uren zitten kijken.
Ik heb ze stuk voor stuk bekeken. Aflevering voor aflevering.
En nadat ik de hele nacht was opgebleven, besefte ik waarnaar ik op zoek was.
Elke zondag als ze dat programma keek, was ik buiten met m'n fiets bezig of rookte.
Heel af en toe wierp ik een blik naar binnen...
...en zag ik haar weerkaatsing in de beeldbuis.
Ze lachte. Elke keer lachte ze om dezelfde grappen.
Alsof ze ze voor het eerst hoorde.
Was ik toen maar naar haar blijven kijken.
Ik heb alle betaalopdrachten verstuurd.
Een appel en een banaan voor u.
Oké. Tast toe.
Nee, meneer. - Pak maar.
Ga je gang. - Goed, meneer.
Wat is dit, meneer?
Een papiertje.
Mag ik nog een beker, alsjeblieft?
Hoe smaakt het? Goed.
Dit is echt heerlijk. Bedankt.
Niemand stuurt nog briefjes, iedereen mailt.
Welk briefje? - Dat papiertje.
Alles gaat nu via de mail.
Hallo.
M'n moeder houdt ook van die programma's.
Vroeger kon ik er uren met haar naar kijken.
Ik moet je iets zeggen. Elke sigaret kost je 5 minuten van je leven.
M'n vader heeft longkanker.
Als de pijn te hevig is, zegt hij dat hij meer had moeten roken.
Dan was hem dit bespaard gebleven.
Laat maar.
Hallo.
Ja, tante? - Heb je de wortelen voor me?
Ja, ze liggen hier.
Hier.
Ze waren maar 10 roepies.
Wat heb je nog meer gehaald?
De gebruikelijke dingen, tante.
Wat is een andere naam voor aubergine?
Eierplant.
Het is vegetarisch, waarom heeft het dan ei in de naam?
Hij heeft nieuwe medicijnen.
Het gaat nu beter.
Hij slaapt wel de hele dag.
Waar is de TV, mama?
Er is tegenwoordig niks leuks meer op TV.
Heb je geld nodig? - We redden ons, kind.
Die nieuwe medicijnen schijnen duur te zijn. - Maak je geen zorgen.
Ik regel het wel. Echt.
Hoe dan? Hoe kom je aan het geld?
Als m'n zoon nog had geleefd, had ik niemand om geld hoeven vragen.
Ik zal met Rajeev praten. - Nee.
Dat hoeft niet.
Ik kan nu ongeveer 5000 regelen.
We zijn vrouwen. Het is toch niet netjes steeds om geld te moeten vragen?
Het is niet erg. Je kunt het in delen terug betalen.
Het hoeft niet...
Ik heb wat geld.
Ik red het wel.
Oké, goed dan.
Maar ik zeg niets tegen je vader. Met die 5000 betaal ik de medicijnen...
...voor deze maand.
Volgende maand zien we wel.
Wil je hem zien? Zal ik hem wakker maken?
Het is laat. We gaan naar huis. - Goed.
Beste Ila, je gelooft nooit wat me is overkomen.
Toen ik naar het station liep met Shalkh, dat is een collega van werk...
...bleef ik staan kijken bij een schilder.
Al z'n schilderijen waren hetzelfde.
Maar als je heel goed kijkt, zie je dat ze verschillen.
Elk schilderij is net iets anders.
Een andere jongen of man dagdromend bij de bus.
Een hond die de straat oversteekt.
Iets wat de schilder die dag opviel.
Op één van de schilderijen zag ik mezelf.
Tenminste dat dacht Ik.
Toen trakteerde ik mezelf op 'n autoriksja.
De huizen van speelkameraadjes van vroeger zijn nu weg. Mijn oude school ook.
Maar sommige dingen zijn nog hetzelfde.
Het oude postkantoor staat er nog.
En ook het ziekenhuis waar ik ben geboren en m'n ouders en m'n vrouw zijn gestorven.
Ik denk dat je dingen vergeet als je ze aan niemand kunt vertellen.
Zei u iets, meneer? - Wat?
Zei u iets?
Nee.
Wat speel je?
Blindemannetje.
Weet je wat ik vroeger speelde? - Wat?
Kijk.
Eerst doen we deze af.
Zal ik het doen? - Nee, ik doe het.
Wij speelden vadertje en moedertje.
Dit was de baby.
Ik was de vader en je oom speelde meestal de moeder.
Mijn vrouw.
Hallo.
Ik wil je iets vertellen.
M'n man heeft een affaire.
Ik wilde hem ermee confronteren, maar ik durf het niet.
Waar moet ik heen?
Ik kan nergens heen.
M'n dochter heeft geleerd dat in Bhutan iedereen gelukkig is.
Ze hebben geen bruto nationaal product, maar een bruto nationaal geluk.
Stel dat we dat hier ook hadden?
Mevrouw.
Wat dacht je ervan als ik met je meeging naar Bhutan?
U bent vandaag erg afgeleid, meneer.
U bent er niet bij met uw gedachten.
Is dat zo?
Heb ik iets verkeerds gedaan? - Nee.
Vertel eens, Shaikh... - Ja, meneer?
Ben jij weleens in Bhutan geweest?
In Bhutan? - Ja.
Ik zat te denken om in plaats van Nasik in Bhutan te gaan wonen.
Ik ben alleen in Saudi-Arabië geweest.
Maar Bhutan kan ook.
De economie gaat er niet zo goed. 1 roepie hier is daar 5 roepie.
Dus iedereen kan ernaartoe gaan.
Mijn moeder zei altijd...
...altijd:
Soms brengt de verkeerde trein je naar het goede station.
Zei je moeder dat?
Maar je was toch wees? - Dat ben ik ook...
...maar als ik zeg 'm'n moeder zei altijd', dan nemen mensen me serieus. Dat is fijn.
Juist.
U luistert naar Radio Bhutan...
Hoe kunnen we samen naar Bhutan gaan?
Ik weet niet eens hoe je heet.
Hoe gaat het, meneer?
Een banaan en een appel.
Alsjeblieft.
Proef maar.
U glimt helemaal vandaag.
Wat is er?
U lijkt wel tien jaar jonger.
Even afkloppen.
Je moeder zei toch:
'Soms brengt de verkeerde trein je...
...naar het goede station.'
Moeder heeft altijd gelijk.
Dit is zo lekker.
Smakelijk.
Dank u.
Tante...
Tante. - Ja, wat is er?
Tante...
Heeft u de cassette van Saajan?
Ja, die heb ik. Hoezo?
De liedjes zijn mooi, hè?
Ja, inderdaad.
Kunnen we ernaar luisteren? - Nu?
Ja.
Kun je 'm opzetten?
Doe ik.
Hallo.
Gisteren zette tante de cassette op van de film Saajan. Wat toevallig.
Ze heeft cassettes van alle films en heeft geen cd- of mp3-speler.
Zij houdt de cassette-industrie in stand.
Je moet proberen te ontcijferen wat ik heb doorgekrast.
Is het niet gek om elkaar zo te schrijven?
In een brief kun je alles schrijven. Dat is makkelijk.
Maar dit...
...kan ik je alleen persoonlijk zeggen.
Het is tijd dat we elkaar ontmoeten.
Ken je het Kooler Cafe...
...in Matunga?
De Keema pao schijnt er heerlijk te zijn. Dat is mijn lievelingsgerecht.
Zullen we morgen afspreken om één uur?
Ila.
Sorry, meneer?
Sorry, meneer.
Wat? - De baas wil u spreken.
Ik ga na de lunch. - Het is dringend.
Goed, ik kom er aan.
Mag ik binnenkomen? - Kom verder.
Ik ben bij de boekhouding geweest.
Ik heb me nog nooit zo geschaamd.
Weet je wat ze zeiden?
Ze zeiden: het is alsof de afdeling claims niet bestaat.
Al de betaalopdrachten zijn verkeerd. En Shaikh heeft ze allemaal ondertekend.
En die man zou jou gaan vervangen.
Je moet dit nakijken.
Van mijn part werk je de hele nacht door.
En ik wil jou niet meer zien, Shaikh.
Het is mijn fout, meneer.
Ik heb de betaalopdrachten gemaakt.
Hij heeft ze getekend omdat we samenwerken.
Het is mijn fout. - Fernandes...
Je hoeft hem niet te verdedigen. - Doe ik niet.
35 jaar dienstverband en je hebt nog nooit een fout gemaakt.
U weet dat ik nooit iemand verdedig.
Goed dan.
Ik regel het met de boekhouding. Oké.
Dat is goed, meneer. Geen probleem.
Nog één ding.
Waarom ruiken die dossiers naar groenten?
Uien, aardappels, zelfs knoflook.
Echt waar? - Ruik ze dan. Ruik ze.
Ik weet het niet.
Sorry, maar u heeft me gered.
Dank u. U heeft me gered. - Snijd nooit meer groenten op die papieren.
Sorry, meneer.
De volgende keer leg ik een tas op de documenten en snij dan de groenten.
Het spijt me, meneer.
Geen groenten, niets. Het spijt me.
Dit is geen restaurant in Saudi-Arabië. Dit zijn regeringsdocumenten. Snap je?
Als je dit niet kunt, ga dan weg.
Waarom moet ik ophoepelen?
U moet het mij leren.
Het spijt me, maar u moet het me leren.
Heeft je moeder ook gezegd je cv te vervalsen om een baan te krijgen?
Ze was vast in de war.
Wat ben jij voor persoon?
Waarom komt u niet bij ons eten vanavond? Alstublieft, meneer.
Ik heb pasanda gemaakt. Alstublieft.
Ongelooflijk, meneer Shaikh.
Ongelooflijk.
Pasanda, zegt-ie.
Komt u dan eten, meneer?
Wilt u nog meer pasanda's?
Het is erg lekker. - M'n eigen recept.
M'n vader zei al: Trouw niet met hem, hij bindt je vast aan het fornuis.
Haar vader is een gevaarlijk man.
De laatste keer dat hij lachte, was tijdens de wereldcup van 1984.
Een flauwe glimlach, meer niet.
Hij kijkt altijd zuur.
Wat doet uw vrouw, meneer? - Stil.
Sorry, maar ze weet het niet. - Geeft niet.
M'n vrouw is overleden.
Maar ik heb een vriendin.
U?
Ja.
Hoe heet ze?
Ila.
Ik wist het. De lunchbakjes, de briefjes...
Wanneer zijn jullie getrouwd?
Het huwelijk... Soms heb ik het gevoel of we al 35 jaar zijn getrouwd.
Soms 25 jaar, of 10 en soms lijkt het wel of het huwelijk gisteren was.
U vergeet te eten, meneer.
Neem nog wat.
Het is mijn eigen recept. - Ja, ja.
U eet helemaal niet.
Ik wil u iets vragen, meneer.
Ga je gang.
U vroeg net hoe lang we zijn getrouwd.
Eigenlijk heeft haar vader nee gezegd.
Hij zei: 'De jongen is een wees, klein en donker.'
Dus toen besloot Meherunissa om van huis weg te lopen.
Maar ze wil niet trouwen zonder de zegen van haar vader.
Ik vertel het niet verder.
Dat is het niet. Haar vader heeft inmiddels ingestemd.
We gaan binnenkort trouwen.
Van haar kant komt een heel leger.
Broers en zussen met hun man en kinderen...
...ooms, tantes, iedereen zal er zijn.
Maar van mijn kant komt er niemand.
Ik ben alleen.
Ik wilde vragen of u bezwaar heeft...
...om mijn getuige op het huwelijk te zijn.
Mijn 'hoeder'.
Ik?
Ja, en als mevrouw Ila ook kan komen...
Natuurlijk.
Dank u wel. - Graag gedaan.
Heel erg bedankt, meneer.
Haar vader wil me een scooter geven. Als cadeau voor mijn promotie.
Maar ik ga niet met pensioen.
Ik overweeg om niet met vervroegd pensioen te gaan.
Ik wil de baas vragen jou tot m'n assistent te maken.
Dus je promotie...
Dat is goed nieuws, meneer.
Ik bedoel, fantastisch nieuws.
Niks zeggen tegen m'n schoonvader. Anders krijg ik geen scooter.
Alstublieft.
Ik vertel het goede nieuws aan Meherunissa.
Dank u wel, meneer.
Oom, wilt u zitten? - Wie, ik?
Ja, oom. Wilt u zitten? - Nee, nee.
Alstublieft, ik ga er zo uit.
Fernandes. - Ja, meneer.
Wilde je me spreken?
Nee, meneer.
M'n secretaresse zei van wel.
Het ging over de betaalopdrachten.
Wat is daar dan mee?
Ik heb het opgelost.
Weet je dat zeker? - Ja.
Oké. Ik zie je snel.
Wilt u al bestellen?
Beste Ila. Ik kreeg vandaag de lunchbakjes en ze waren leeg.
En dat heb ik verdiend.
Gisteren wachtte je in het restaurant. En lang ook.
Maar daarvoor was ik diezelfde ochtend...
...iets vergeten in de badkamer.
Ik ging terug om het te pakken.
De badkamer rook nog hetzelfde.
Dezelfde geur die in de badkamer hing als m'n opa had gedoucht.
Het was alsof m'n opa er was geweest.
Maar dat was niet zo. Alleen ik was er.
Alleen ik en de geur van een oude man.
Ik weet niet wanneer ik oud ben geworden. Misschien die ochtend.
Of misschien héél veel ochtenden geleden.
Als ik eerder iets in de badkamer was vergeten, had ik het misschien al geweten.
Oom, wilt u zitten?
Nee, nee.
M'n gewone leventje bracht me in een roes.
Ik bleef heen en weer gaan en werd van links naar rechts gegooid.
En voor ik het wist...
Niemand koopt de lootjes van gisteren.
Ik was in het restaurant waar jij wachtte.
Daar zat je, frunnikend aan je tasje...
...glaasjes water drinkend.
Ik wilde naar je toegaan, maar ik bleef kijken terwijl je wachtte.
Je zag er prachtig uit.
Je bent jong.
Jij kunt nog dromen.
En enige tijd mocht ik in jouw dromen zijn.
En daar wil ik je voor bedanken.
De twee dames daar achterin, kom naar voren, zodat ik jullie kan zien.
Lachen, alstublieft.
Een, twee, drie...
Nu een foto van iedereen.
De dames rechts en de mannen links.
De mannen links, graag.
Lachen.
Gaat u weg, meneer?
Is dit de scooter? - Wilt u een lift?
Als u niet met pensioen gaat, geef ik 'm terug aan Meherunissa's vader.
Taxi.
Het weer is vreemd.
Het is alsof er droogte is.
Dag, Shaikh.
Weet u, meneer... De eerste keer dat ik met u de trein nam, de eerste klas...
...had ik geen kaartje.
Ik bad de hele reis tot Bombay centraal dat ik niet werd gesnapt.
Wat zou u van me hebben gedacht?
De volgende dag kocht ik meteen een pas.
Je zult een goed echtgenoot zijn.
Dank u.
Wacht.
Kom eens langs in Nasik.
Hallo?
Mam...
Ik kom eraan.
80 roepies.
Rajeev is onderweg.
Hij heeft een vergadering.
Hij gaat naar het crematorium.
Ik wil graag iets eten.
Ik heb zin in parathas.
Ik heb niet ontbeten vanochtend.
Ik maakte zijn ontbijt klaar.
Goed, mam.
Ik maakte me altijd zorgen...
...wat er met mij zou gebeuren als hij stierf.
Dat geeft niet. - Maar nu...
...denk ik alleen maar aan eten.
In het begin...
...was er veel liefde tussen ons...
...toen jij werd geboren.
Maar al jarenlang...
...vind ik hem afstotelijk.
Elke ochtend zijn ontbijt maken.
Zijn medicijnen, zijn bad...
Ontbijt, medicijnen, bad...
Toen je broer stierf...
...kwam die oude ambulance met dat rode licht. Weet je nog?
De oude Matador-modellen.
Welke komt er nu?
Welke kleur?
Wit.
Met blauw licht. - Goed.
Meneer. - Ja.
Deze lunchbakjes gaan naar het verkeerde adres.
Hoe kan dat nou?
We geven ze niet verkeerd af. - Ik snap het.
Maar mijn lunchbakjes zijn niet op het juiste adres terechtgekomen.
Dat komen ze wel. - Niet waar.
Mensen van Harvard... - Vergeet die mensen.
Luister naar me. Probeer me te begrijpen.
De lunchbakjes die ik je geef, komen niet bij mijn man aan.
Iemand anders krijgt ze en hij eet ze leeg.
Mensen van Harvard hebben ons bestudeerd.
Ze zeggen dat we het goed doen. - Ze gaan naar het verkeerde adres.
Dus ik ben een leugenaar? De Engelse koning is zelfs komen kijken.
Deze tas gaat ergens anders naartoe. - Hij gaat naar het goede gebouw.
Ik wil het adres van dat gebouw.
Saajan Fernandes' bureau? - Hij zit twee bureaus verder.
Is dit het bureau van Saajan Fernandes?
Ik bel je terug. - Saajan Fernandes?
Hij is vertrokken.
Ik bedoel dat hij hier niet meer werkt.
Waar kan ik hem vinden? - In Nasik.
Hij is naar Nasik.
Dus u gaat naar Nasik? - Ja.
Verhuist u daar naartoe?
Ja.
Tijdelijk of voorgoed?
Voorgoed.
Ik ben drie jaar geleden gepensioneerd.
Ik kom af en toe m'n zoon hier bezoeken.
Het spijt me.
Goedenavond, meneer Fernandes.
We dachten dat u weg was. - Dat was ik ook.
Maar ik ben weer terug. - Waarom?
Jullie kunnen hier spelen...
...maar geen ramen ingooien, hè? Oké?
Alsjeblieft.
Dank u wel.
Ila?
Ja, tante.
Ik roep je al de hele middag.
Waar ben je geweest? - Ik moest iets regelen.
Ik maakte me zorgen.
Ik had geen luiers voor je oom meer.
Ik heb de winkel gevraagd ze te brengen.
Weet je, ik heb je ooms fan schoongemaakt.
Zonder 'm uit te zetten.
Je bent nu vast al in Nasik.
Je bent opgestaan en hebt theegezet.
En daarna heb je een wandelingetje gemaakt.
Ik ben vanochtend opgestaan en heb al m'n sieraden verkocht.
M'n armbanden, oorbellen en m'n trouwketting.
Het is niet veel.
Maar 1 roepie hier is 5 roepie waard in Bhutan.
Dus we zullen het enige tijd redden.
En daarna...
Daarna zien we het wel.
Als Yashvi uit school komt, heb ik gepakt.
We nemen de middagtrein.
Misschien stuur ik je deze brief en zal je nieuwe postbode deze afleveren.
Of misschien moet ik 'm zelf houden.
Dan kan ik 'm over enige jaren herlezen.
Ik heb ergens gelezen dat soms de verkeerde trein je naar het goede station brengt.
We zien wel.